Zaangażowanie Brytyjczyków w latach 60. XIX wieku - Włochy południowe rozwalenie dynastii Burbonów

Czytelniku,

Obecne działania na Ukrainie z tą bandą pajaców kijowskich są tym samym schematem Londynu, który organizował nam awantury i używał nas do swoich rozgrywek z Rosją. Do dziś nic się nie zmieniło.

Cóż można jeszcze dodać, że Romantyzm ty wymysł Londynu, który został nam sprzedany owinięty w propagandowe hasła walk narodowo-wyzwoleńczych. Nasze nieszczęścia zwane historykami nic nie umieją powiązać z naszej historii.

Zaangażowanie Wielkiej Brytanii w latach 60. XIX wieku. Londyn przygotowywał, wspierał i konsolidował podbój Południa: 1850–1859 – Brytyjska strategia na Morzu Śródziemnym

 

Anglia uważa Królestwo Obojga Sycylii za zbyt bliskie Francji i potencjalnie niestabilne.

 

Piemont staje się uprzywilejowanym partnerem Londyna.

Brytyjska dyplomacja (Clarendon, Hudson, Elliot) stworzyła negatywny obraz Burbonów. Gladstone (1851): definiuje Królestwo Obojga Sycylii jako "zaprzeczenie Bogu", przygotowując angielską opinię publiczną do interwencji.

 

Brytyjska prasa (zwłaszcza The Times) szerzy narrację o "zacofanym reżimie".

 

– Wczesne lata 60. XIX wieku – presja dyplomatyczna na Neapol

London naciska na Franciszka II, by ustąpił Konstytucji, by osłabić go wewnętrznie.

 

Rząd Burbonów jest przedstawiany jako niezdolny do reform.

Wielka Brytania utrzymuje flotę na Morzu Śródziemnym gotową do interwencji.

– maj 1860 – Ekspedycja Tysiąca i brytyjska "neutralność"

 

Garibaldi opuszcza Quarto: Royal Navy nie przeszkadza w wyprawie.

 

Brytyjskie okręty patrolują Cieśninę Mesyńską i wybrzeże Sycylii.

 

Angielskie "neutrality" to w rzeczywistości nieingerencja korzystna dla Garibaldiego.

 

– czerwiec–sierpień 1860 – osłona marynarki na Sycylii

 

Royal Navy chroni porty sycylii podczas natarcia Garibaldiego.

 

Brytyjscy oficerowie traktują Garibaldiego jako legalną władzę.

 

Angielscy konsulowie opowiadają się za przewozem broni i ochotników.

 

– wrzesień 1860 – upadek Neapolu

 

Brytyjska flota jest obecna w Zatoce Neapolitańskiej podczas wejścia Garibaldiego.

 

Londyn zniechęca do jakiejkolwiek interwencji francuskiej lub burbońskiej.

 

Wielka Brytania szybko uznała nowy rząd Garibaldiego.

 

– październik 1860 – plebiscyt i aneksja

 

Brytyjska dyplomacja popiera plebiscyt jako "gwarancję demokratyczną". W rzeczywistości Wielka Brytania legitymizuje proces już ustalony militarnie.

 

Aneksja do Piemontu została przyjęta jako sukces brytyjskiej polityki.

 

– Koniec 1860 roku – Konsolidacja nowego porządku.

 

Londyn oficjalnie uznaje Królestwo Włoch.

 

Polityka brytyjska na Morzu Śródziemnym jest teraz pewna:

 

wiernego sojusznika (Piemont/Włochy), osłabionego i kontrolowanego Południa,

 

Francja powstrzymana.

 

Brytyjskim celem było ustabilizowanie Morza Śródziemnego i powstrzymanie Francji, co zrealizowano przy wsparciu politycznym, dyplomatycznym i morskim dla Piemontu. Z efektem upadku Królestwa Obojga Sycylii wraz z narodzinami państwa centralistycznego działającego dla interesów Anglii.

 

Konsekwencja: Południe staje się terytorium podbitym, a nie zjednoczonym.

 

Jednak najsilniejsze międzynarodowe potępienie wobec piemontskiej okupacji Południa pochodziło od samej Wielkiej Brytanii dzięki przemówieniu Nicholasa MacGuire'a w Izbie Gmin (8 maja 1863). Nicholas Daniel MacGuire krytykował zarówno brytyjską interwencję w latach 60. XIX wieku, jak i piemonteski model centralistyczny – i był to w sposób jawny, udokumentowany i zaskakująco nowoczesny. MacGuire potępił dwie rzeczy:

 

Aktywna rola Anglii w sprzyjaniu upadkowi Królestwa Obojga Sycylii.

 

Opresyjny i centralistyczny charakter nowego państwa piemonteskiego, które niszczyło Południe zamiast je jednoczyć.

 

"Zobowiązujemy rząd angielski do interwencji, aby zapobiec dalszym okrucieństwom na Obojga Sycyliach, za które odpowiada ten sam rząd, za które przechyliły szalę na niekorzyść młodego króla Franciszka II. Nie wierzę w jedność Włoch i uważam ją za przesadną bzdurę. Włochy są jak domek z kart, przy pierwszym wybiciu na pewno się rozpadną. Można raczej mieć nadzieję zjednoczyć różne narody kontynentu europejskiego w jedno państwo, niż zjednoczyć południowe Włochy z Północą i sprawić, by Neapolitańczycy zadowoleni byli żyć pod jarzmem narodu, którego gardzą jak barbarzyńcami i nienawidzą jako ciemiężycieli. Nie ma bardziej niesprawiedliwej historii niż ta piemoncka podczas okupacji południowych Włoch" (przemówienie deputowanego N. MacGuire'a podczas sesji parlamentu angielskiego 8 maja 1863 roku).

 

Scenariusz międzynarodowy:

 

o Zjednoczenie Włoch zostało ogłoszone dwa lata temu.

 

o Na Południu trwa wojna z rozbójnictwem, z tysiącami ofiar śmiertelnych, deportacjami i podpalonymi wioskami.

 

o Europejska opinia publiczna zaczyna otrzymywać wiadomości o okrucieństwach piemonteskich.

 

• Krajobraz brytyjski:

 

Anglia wspierała Piemont z powodów geopolitycznych (Morze Śródziemne, równowaga w Europie, interesy handlowe).

 

o Niektórzy posłowie, zwłaszcza z Irlandii, potępiają hipokryzję rządu brytyjskiego.

 

MacGuire stawia trzy podstawowe zarzuty:

 

O. Brytyjska odpowiedzialność za okrucieństwa na Południu.

 

Anglia "złamała grzbiet wielbłąda" wobec Franciszka II i dlatego jest współodpowiedzialna za przemoc na Obojga Sycylii.

 

MacGuire twierdzi, że rząd Wielkiej Brytanii:

 

• wspierał Garibaldiego i Piemont.

 

• opowiadał się za upadkiem Królestwa Obojga Sycylii.

 

• zamknęli oczy na represje po zjednoczeniu.

 

B. Potępienie zjednoczenia Włoch

 

"Nie wierzę w zjednoczenie Włoch i uważam to za nieumiarkowane bzdury."

 

Dla MacGuire'a:

 

• Włochy to sztuczna konstrukcja, a nie naród

 

• Zjednoczenie zostało narzucone siłą

 

• Nowe państwo jest kruche i skazane na rozpad

 

C. Niezgodność między Północą a Południem

 

"Łatwiej jest zjednoczyć narody Europy niż zjednoczyć południe i północ Włoch."

 

Według zastępcy:

 

• Neapolitańczycy nigdy nie zaakceptują dominacji Piemontu

 

• uważaj północnych za "barbarzyńców i ciemiężycie"

 

• Jedność nie tworzy harmonii, lecz urazę i konflikt.

 

MacGuire nie jest nostalgicznym Burbonem: jego krytyka wynika z jasnej lektury politycznej: Anglia manipulowała procesem zjednoczeniania, Piemont działał jako potęga kolonialna, Południe zostało poświęcone interesom przemysłowym Północy i Anglii, a represje bandytów to wewnętrzna wojna kolonialna.

 

To zagraniczny parlamentarzysta potępia przemoc okupacji, brytyjską odpowiedzialność oraz fałszywość mitu Risorgimento. Przemówienie rozmontowuje ideę zjednoczonych Włoch "wolą narodów" i zastępuje ją rzeczywistością militarnego podboju, przewidując tym samym trwały podział na północ i południe, kruchość państwa unitarnego wraz z narodzinami zubożonego i stygmatyzowanego Południa. Krytyka zjednoczenia nie narodziła się więc dziś, lecz już w 1863 roku i pochodzi z perspektywy zewnętrznego obserwatora, dlatego jest bardziej wiarygodna i

 

potwierdza kolonialny charakter operacji piemonckiej.

 

Następnie, co zaskakujące, w 2024 roku nastąpiło oficjalne uznanie brytyjskiej roli w Risorgimento: potwierdzenie Karola III Angielskiego w włoskiej izbie. Rzym, 4 kwietnia 2024 roku, z okazji wizyty państwowej króla Karola III we Włoszech, wygłasza oficjalne przemówienie przed włoskim parlamentem obradującym na wspólnej sesji: "Zjednoczone Królestwo odegrało decydującą rolę w procesie zjednoczenia Włoch, Anglia aktywnie wspierała ruch Risorgimento, ówczesny rząd brytyjski uznał zjednoczenie Włoch za cel strategiczny, Polityka brytyjska była kierowana geopolityczną wizją Morza Śródziemnego.

 

Używając języka dyplomatycznego, Karol III otwarcie przyznał, że bez brytyjskiego wsparcia zjednoczenie Włoch nie byłoby możliwe w czasach i w jaki sposób miało miejsce. To historyczne potwierdzenie o ogromnej wadze, ponieważ pochodzi od głowy państwa, która reprezentuje instytucjonalną ciągłość rządu brytyjskiego. Oficjalne potwierdzenie tego, co MacGuire potępił w 1863 roku. Karol III, 160 lat później, niczego nie zaprzecza: wręcz przeciwnie, potwierdza, że Anglia była aktywnym protagonistą. Uznając geopolityczny wymiar Risorgimento.

 

Potwierdza to, że zjednoczenie Włoch nie było procesem "romantycznym", lecz międzynarodową operacją strategiczną.

 

Dlatego konieczna jest nowoczesna reinterpretacja Risorgimento, gdzie

 

legitymizować badania rewizjonistyczne, otwierając możliwość bardziej uczciwej narracji, uznając, że Jedność była także projektem obcych mocarstw.

 

To potwierdzenie jest kluczowe dla historii Południa, ponieważ pokazuje, że:

 

• Zjednoczenie Włoch nie było procesem wewnętrznym

 

• Południe nie zostało "wyzwolone", lecz podbite przy wsparciu obcych mocarstw

 

• Kwestia Południowa wynika z międzynarodowych wyborów politycznych

 

• oficjalna narracja Risorgimento została skonstruowana z powodów ideologicznych...

 

Karol III, nie wchodząc w szczegóły, złamał dyplomatyczne tabu: przyznał, że Anglia jest dyrektorem Risorgimento.

pobrano z :Zaangażowanie Brytyjczyków w latach 60. XIX wieku – Ziemia o wysokim poziomie pracy

Józef Białek - Rockefellerowie i Warburgowie

 

ustawka 1939

 

UKRYTA POLSKA CYBERNETYKA. DLACZEGO USUNIĘTO JĄ Z UCZELNI? CYBERNETYK DOMINIK DUDEK.

 

Oleg Zakirow - oficer KGB, który pomógł w odkrywaniu prawdy o Katyniu

 Cytelniku,

W swojej historii nie możemy zapomnieć na Olegu Zakirowie.

Oficer KGB Oleg Zakirow, który w latach 80. na własną rękę badał sprawę zbrodni katyńskiej, zmarł 18 kwietnia w wieku 65 lat.

Zakirow był prawnikiem pochodzącym z Uzbekistanu. W 1975 r. wstąpił do KGB. Przez dwa lata służył w Afganistanie, w 1985 r. został awansowany na majora. Zainteresował się sowieckimi prześladowaniami w 1981 r., gdy dowiedział się, że jego dziadek Madamin Chodżajew Chałchodżu został zamordowany w czasach stalinowskiego terroru.

 

Podjął własne śledztwo w sprawie Katynia jeszcze w czasach Związku Sowieckiego. Był wtedy funkcjonariuszem smoleńskiego KGB. Próbował ustalić, ilu Polaków zamordowano w Katyniu, dotarł do świadków i morderców z NKWD, którzy byli sprawcami zbrodni. Zgromadził też materiały o mordowaniu Polaków w latach 30.

W końcu napisał do przełożonych, że dacze budowane przez KGB stoją w lasku Kozie Góry, czyli dokładnie na grobach Polaków. Wtedy cierpliwość przełożonych się skończyła. Zakirowowi zamknięto dostęp do archiwum i zakazano prowadzenia dochodzeń

- pisze Ewa Łosińska, w komunikacie IPN na temat śmierci Zakirowa.

Działania Olega Zakirowa nie spodobały się KGB. Podsłuchiwano go i szukano na niego haków. Ostatecznie w 1991 r. usunięto go z KGB.

To co robił potraktowali jako zdradę. A KGB zdrady nie wybacza nigdy. Zakirow został wyrzucony z pracy, był zastraszany, grożono mu śmiercią. Musiał uciekać do Polski… i przeżył tu wielkie, życiowe rozczarowanie

- mówi Piotr Zychowicz.

Zakirow przyjechał do Polski w 1998 z żoną i córką. Na początku żył w skrajnej biedzie. Pracował na budowie, był nawet zmuszony do żebrania na ulicy.

Wcześniej wiele mi obiecywano. I to obiecywał nie byle kto. Czołowy polski dyplomata w Rosji, który później zrobił w Polsce zawrotną karierę, był ministrem. Osobiście zapewniał mnie, że Polska zatroszczy się o człowieka, który badał Katyń. Że dostanę mieszkanie, stopień wojskowy, przyzwoitą pracę. Ale gdy przyjechałem nikt nie chciał ze mną gadać. Przykro to mówić, ale zostałem oszukany

- mówił Zakirow w wywiadzie z Piotrem Zychowiczem, opublikowanym w książce "Sowieci".

W 2002 r. prezydent Aleksander Kwaśniewski przyznał Zakirowowi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, polskie obywatelstwo i rentę w wysokości 1500 zł. - Na początku odmawiałem jego przyjęcia, ale w końcu dałem się namówić. No cóż, powiedziałem, przypnę go sobie do ubrania i jak będę żebrał może dostanę więcej pieniędzy - wspominał Zakirow.

 

Pogrzeb Olega Zakirowa odbył się 27 kwietnia w Łodzi na cmentarzu ewangelickim.

pobrano z:Oleg Zakirow - oficer KGB, który badał zbrodnię katyńską

Jesteśmy pod niewidzialnymi zaborami: pożyczka SAFE i AI, która zatrzymuje polityków

 

Gerhard z Augsburga, Mieszko książę Wandalów, czyli jak nam wymyślono Piastów i Słowian

Czytelniku,

Poniżej malutki fragment pozycji Gerharda z Augsburga, w którym znajdujemy fragment, w którym jest wymiany Mieszko jako książę Wandalów, czyli Polaków.

W wyniku dezinformacji pruskiej i potem powielanej przez Niemców wymyślono nam Piastów i Słowian. Nasze niemoty umowysłowe zwane historykami pominę

Pozostaje pytanie jak to zrobiono?

Gerhard z Augsburga napisał życiorys biskupa Ulryka, w latach 982–993 prepozyt katedralny który rządził diecezją przez 50 lat (923–973). Od około 952/955 roku Gerhard jest naocznym świadkiem i bliskim współpracownikiem biskupa. W relacji swojego pierwszego biografa Ulrich jest mniej bohaterem bitwy pod Lechfeld przeciwko Węgrom (955), a bardziej liturgistą i administratorem swojej dużej diecezji. Jako liturgista Ulrich obchodzi rok kościelny z największą oddaniem, zwłaszcza w okresie Męki Pańskiej i Wielkanocy; Jako administrator nie szczędzi wysiłku, by odwiedzać nawet najbardziej odległe części diecezji. Żywotopis został odczytany w 993 roku na synodzie laterańskim w Rzymie, gdzie zgromadzenie zaleciło czci Ulryka biskupom i opatom Galii i Germanii.

Ulrich jest pierwszym świętym oficjalnie kanonizowanym w Rzymie.

Żywot świętego Ulryka Biskupa

„Innym razem także  pewien książę Wandalów, imieniem Misico strzała zatruta w ramę został zraniony…..”

 

Dezinformacja jest na każdym kroku. Zacznijmy od pierwszej dezinformacji:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Mieszko_I

Mieszko I (ur. 922–945, zm. 25 maja 992) – władca Polski z dynastii Piastów sprawujący władzę od ok. 960 roku. Ojciec Bolesława I Chrobrego, Świętosławy-Sygrydy, Mieszka, Lamberta i Świętopełka. Brat Czcibora. Po kądzieli dziadek Kanuta Wielkiego.

Mieszko I to historyczny pierwszy władca Polan, uważany zarazem za faktycznego twórcę państwowości polskiej.

 

Nasze cymbały na uniwersytetach nic nie umieją powiązać ze sobą, a o tym że swoją wiedzą w większości z fałszywek pominę.

Dobra teraz trzeba podać konkretny przykład następnej dezinformacji, którą nam włożono.

Bierzemy pozycję największego dezinformatora Joachima Lelewela (1786-1861) Dzieje polski które stryj synowcom swoim opowiedział

https://archive.org/details/dziejepolskikto00rgoog/page/75/mode/2up

Zaczyna od przejścia do dziejów pewnych, to właśnie ten pastuch utworzył nam dzieje bajeczne

Zaczyna więc

Dzieje Polski

Wstęp

Polacy albo Lechici, podobnie jak Czesi, Rusini, Liryjczycy, Kroaci, Serbowie, Morawianien pochodzą od jednego szczepu wielkiego ludu, który się sam nazwał SŁOWIANAMI.

No i czytelniku już wiesz, że nasza historia jest od samego początku fikcją literacką i zmyślona nam propagandą.

Te nasze ofermy na uniwersytetach to co o nim piszą, to ręce opadają.

Ten zasraniec był jednym z prowokatorów powstania listopadowego poprzez podpuszczenie naszej młodzieży.

Sfałszowane mamy wszystko od samego początku, czy uda się to wszystko odkręcić to zobaczymy.

Włochy, Sycylia - 14 MARCA: SKOPIOWANA FLAGA I WYMYŚLONA FLAGA przykład jak fałszuje się się historię przez Citi of London

Czytelniku,

Poniżej przykład zagmatwanej historii Europy, gdzie od aksamitnej rewolucji w Anglii, utworzenia rezerwy cząstkowej i Bank of England historia została zmieniona i sfałszowana.

Mit o trójkolorze i prawdzie, której ci nie mówią.

 

FLAGA BEZ KORZENI

Co roku nadchodzi 14 marca i punktualnie rozpoczyna się zwykła patriotyczna liturgia. Uroczyste przemówienia. Świętowania. Retoryka. Włoska trójkolorowa jest opowiedziana tak, jakby była wiecznym symbolem, zrodzonym z głębokiej historii danego narodu.

 

Ale wystarczy sięgnąć powierzchni i odkryć znacznie mniej epicką prawdę.

 Włoska trójkolorowa nie powstała w tysiącletniej cywilizacji.

 

Nie pochodzi z dawnej tradycji.

 

Nie rodzi się z ludu, który przez wieki rozpoznawał siebie w tych kolorach.

 

Narodził się w czasie rewolucji jakobińskich XVIII wieku.

 

W 1794 roku dwóch bolońskich studentów – Giovanni Battista De Rolandis i Luigi Zamboni – przyjęło kokardę Rewolucji Francuskiej jako swój symbol. Nie wymyślają flagi zakorzenionej w historii półwyspu bez zjednoczonej historii.

 

Biorą europejski model polityczny i reinterpretują go. Nie wymyślają nowej flagi.

 

Biorą polityczny model Rewolucji Francuskiej i reinterpretują go.

 

Niebieski zmienia się w zielony.

 

Tak narodził się pierwszy zarodek trójkoloru.

 

Nie flaga, która rosła przez wieki.

 

Nie symbol zrodzony z historii cywilizacji.

 

I jest to całkowicie zgodne z tym, co wydarzy się dalej.

 

Bo państwo włoskie również narodzi się w ten sam sposób.

 

Nie jako naturalna ewolucja cywilizacji unitarnej, lecz jako konstrukcja polityczna XIX wieku, kierowana przez monarchię sabaudzką, która decyduje się podbijać terytoria krwią i przemocą, bez jednolitych historii, z zupełnie innymi tożsamościami i tradycjami.

 

Państwo budowane przy stole.

 

A flaga staje się doskonałym symbolem tej operacji.

 

Potem pojawia się retoryka.

 

Wolność.

 

Równość.

 

Braterstwo.

 

Miłe słowa.

 

Ale gdy trójkolor dociera na południe i na Sycylię, co tak naprawdę ze sobą przynosi?

 

Port:

 

– okupacja wojskowa

 

– represje

 

– sądy nadzwyczajne

 

– strzelaniny

 

– zniszczenie gospodarki sycylii

 

Daleko od braterstwa. Daleko mi do równości.

 

Trójkolorowy wieje na fortach, gdzie więzieni są Sycylijczycy, na placach, gdzie tłumi się powstania ludowe, na terenach wiejskich, gdzie całe ludności traktowane są jak terytoria do podboju.

 

Dla Sycylii ta flaga nie oznacza wyzwolenia.

 

Oznacza to początek nowej dominacji politycznej.

 

Ale jest prawda, która zawsze jest ukryta w oficjalnej narracji.

 

Sycylia już miała flagę.

 

Żółto-czerwona flaga z Triskelion powstała w 1282 roku, podczas nieszporów sycylijskich.

Narodził się, gdy lud Sycylijczyków zbuntował się przeciwko okupacji Andegawenów.

Narodził się z ludowego powstania.

Narodził się z wojny o wyzwolenie.

Narodzi się z ludu, który rości sobie prawo do swojej suwerenności.

Tajemnica Palermo.

Czerwień Corleone.

Triscele, tysiącletni symbol wyspy.

To jest flaga zrodzona z prawdziwej historii narodu.

Nie z rewolucyjnej mody.

Nie z ideologii politycznej.

Nie z projektu państwowego.

I właśnie w tym tkwi cała różnica.

1794: Rodzi się symbol polityczny.

 

1282: Narodziła się flaga wyzwolenia.

 

Pięć wieków później.

 

Pięć wieków historii.

 

Pięć wieków oddzielających symbol zbudowany od symbolu urodzonego w danym narodzie.

 

Bo podczas gdy w 1794 roku naśladowano symbole rewolucji europejskich, w 1282 Sycylijczycy walczyli o wolność i przewidywali rewolucję francuską!

 

1794: imitacja.

 

1282: wyzwolenie.

 

I wtedy pytanie staje się nieuniknione.

Dlaczego cywilizacja śródziemnomorska z ponad dwutysięczną historią miałaby identyfikować się z flagą narodzoną pięć wieków po własnej?

Dlaczego Sycylia, która już w 1282 roku miała własny sztandar, miałaby uznawać się za symbol zrodzony w ramach ideologicznej rewolucji XVIII wieku?

 

Odpowiedź jest prosta.

Bo oficjalną historię piszą zwycięzcy.

Ale pamięć o narodach jest dłuższa niż propaganda państw.

A każdy naród, który chce wrócić wolny, musi przede wszystkim pamiętać, kim był przed podbojem.

 

Sycylia nie urodziła się w 1861 roku.

 

Sycylia istnieje od tysiącleci.

 

A gdy w 1282 roku Sycylijczycy powstali podczas nieszporów, nie machali flagą wynalezioną trzy dni wcześniej.

Bronił swojej ziemi, swojej tożsamości, swojej suwerenności.

Bo prawdziwe symbole nie są wymyślane.

Prawdziwe symbole rodzą się z ludzi.

A Sycylia już w 1282 roku wybrała własny symbol.

Na długo przed tym, jak ktokolwiek wymyślił naród w 1861 roku.

 

ZAPAMIĘTAJ TO

 

1794: imitacja.

 

1282: wyzwolenie.

 

Pięć wieków historii oddziela importowany symbol od symbolu narodu.

 

W rewolucyjnych salonach rodzi się flaga.

 

Drugi narodził się z powstania ludowego.

 

Sycylia już miała flagę, gdy Włochy jeszcze nie istniały.

 

1282: Lud buntuje się.

 

1861: Państwo zwycięża.

 

I być może problemem nie leży flaga.

 

Problemem jest pamięć.

 

Bo przez ponad 160 lat uczono nas, by patrzeć ku Turynu, Mediolanowi, Rzymowi, historii napisanej przez zwycięzców.

Ale każdy naród, który chce wrócić wolny, musi przede wszystkim pamiętać, kim był przed podbojem.

Sycylia nie urodziła się w 1861 roku.

Sycylia istnieje od tysiącleci.

A gdy w 1282 roku Sycylijczycy powstali podczas nieszporów, nie machali flagą wynalezioną trzy dni wcześniej.

Bronił swojej ziemi, swojej tożsamości, swojej suwerenności.

 

Ta żółto-czerwona flaga z Triscele nie narodziła się w pałacach.

 

Narodził się w historii.

 

I właśnie to przeraża systemy władzy.

Bo prawdziwe symbole nie są wymyślane.

Prawdziwe symbole rodzą się z ludzi.

 

Patrizia Stabile

Pobrano z :14 MARCA: SKOPIOWANA FLAGA I WYMYŚLONA FLAGA – Alta Terra di Lavoro

Podstawę ustroju I Rzeczypospolitej stanowiły prawa kardynalne, a nie konstytucje by zrozumieć

 Czytelniku,

 

Słowem konstytucja określano akty prawne sejmowe w I Rzeczypospolitej.

 

Przecież wystarczy zajrzeć do:

 

https://books.google.pl/books?id=rN1lAAAAcAAJ&pg=PA601&lpg=PA601&dq=MATERIA+STATUS&source=bl&ots=ffkpdNM4Bb&sig=ACfU3U1wxImWru3IK2itXfFakG-ODugXVA&hl=pl&sa=X&ved=2ahUKEwiVqoTwoPzhAhUqAhAIHWViBUU4ChDoATAEegQIBxAB#v=onepage&q&f=true

 

PRAWA KONSTYTUCYJE Y PRZYWILEIE KRÓLESTWA POLSKIEGO I WIELKIEGO XSIĘSTWA LITEWSKIEGO I WSZYSTKICH PROWINCYI NALEZĄCYCH NA WALNYCH SEYMACH KORONNYCH OD SEYMU WIŚLICKIEGO ROKU PAŃSKIEGO 1347  AZ DO OSTATNIEGO SEYMU UCHWALONE W WARSZAWIE

 

wydanej Drukarni J. K. Mci y Rzeczypospolitej u Xsięży Scholarum Piarum, Roku Pańskiego 1782

 

Więc w samej już nazwie to już jest manipulacja, która po dziś dzień pokutuje.

 

Pompowanie takiej propagandy przykryło rzecz, która powinna być obchodzona, a mianowicie PRAWA KARDYNALNE.

 

Pomijamy tutaj okoliczności polityczne,

 

Prawa kardynalne 1768.

 

            Podstawę ustroju stanowiły prawa kardynalne „wieczyście trwały i odmienne nigdy być nie mające” w czym nawiązywano do artykułów henrykowskich  Wyodrębniono drugi rodzaj spraw- materia status, które mogły być zmieniane per unanimitatem ( jednomyślnie ) na Sejmach wolnych.

PRAWA KARDYNALNE

·       ( 1 ) [ Stany sejmujące ] Istnieją trzy stany sejmujące: Izba Poselska ( Rycerskie ) , Senat ( Senatorowie ), Król. Wszystkie one muszą wyrazić zgodę na alienację, zastaw, sprzedaż lub zamianę posiadłości Rzeczpospolitej, królewszczyzn, dóbr duchownych i świeckich. Jednakże w wypadku bezkrólewia istnieją dwa stany sejmujące: Izba Poselska, Senat. Jednomyślnością głosów stanowią one in materia status ( w materiach stanu ) a zasadą większości głosów w materiach ekonomicznych i regulowaniu kwestii dotyczących elekcji.

·       ( 2) [ Religia ] Religią panującą jest religia rzymskokatolicka.

·       ( 3 ) [ Konsekwencje zmiany wiary ] Przejście z wiary katolickiej na jakąkolwiek inną ( apostazja ) jest uważane za czyn kryminalny, zagrożony karą wygnania. Jednakże wszystkie osoby, które dotychczas wyznawały inną religię niż katolicka, nie ponoszą żadnych konsekwencji.

·       ( 4 ) [ Król ] Król Polski musi być katolikiem z urodzenia albo powołania. Kto promuje innowierczego kandydata na tron polski, uznany jest za wroga ojczyzny i podlega karze banicji. Królowa Polski musi być katoliczką, a jeśli nią nie jest, nie może być koronowana.

·       ( 5 ) [ Wolna elekcja ] Króla wybiera szlachta na zasadzie wolnej elekcji, jednomyślnie. Sukcesja do tronu polskiego jest niedopuszczalna pod żadnym pretekstem i w żadnym czasie.

·       ( 6 ) [ Nieminem captivabimus nisi iure victim ] Żaden osiadły szlachcic nie może być aresztowany bez wyroku sądowego, tak jak stanowił to przywilej jedlneńsko- krakowski 1413. Jednakże nie dotyczy to szlachcica złapanego na zabójstwie na gorącym uczynku, pojmanego, którego czyn nie miał miejsce wcześniej niż rok i 6 niedziel, rozbójników, złapanych na kradzieży, złodziei na drogach i domów. Kto takiego szlachcica zabije w obronie koniecznej, nie będzie karany.

·       { 7 ) [ Urzędy ] Urzędy, godności duchowe oraz świeckie nadane legalnie przez Króla są dożywotnie. Jeżeli jednak napłynie usprawiedliwiona skarga, to sejm walny rozstrzygnie o pozbawieniu funkcji.

·       ( 8 ) [ Prawa i przywileje ] Prawa i przywileje nadane prowincjom Rzeczpospolitej i służące ich mieszkańcom są nienaruszalne. Zgodność aktów prawnych z prawem kontroluje Kanclerz pod obowiązkiem przysięgi. Wszystkie przywileje, które nie znajdują się w aktach, mają zostać w ciągu roku opublikowane do Metryk Koronnych w Koronie Litewskiej w Wielkim Księstwie Litewskim w Wilnie pod rygorem nieważności. W przypadku zaginięcia oryginału przywileju, dopuszcza się możliwość wydania duplikatu.

·       ( 9 ) [ Unia ] Terytorium Rzeczpospolitej jest integralne i niepodzielne.

·       ( 10 ) [ Lenna ] Rzeczpospolita posada na zawsze prawa do lenn, które do niej należą.

·       ( 11 ) [ Równość ] Każdy szlachcic posiada równe prawo do dziedzictwa dóbr ziemskich, honorów, godności senatorskich, marszałkowskich i urzędów duchownych, świeckich, przywilejów na Starostwa Grodowe i nie Grodowe. Równości tej nie umniejszają żadne tytuły.

·       ( 12 ) [ Dysydenci ] Protestanci i prawosławni w Rzeczpospolitej stanu szlacheckiego posiadają prawa polityczne zgodnie z aktem pierwszym osobnym. W wypadku zawarcia małżeństwa pomiędzy różnowiercami, gdy nie ma umowy co do religii dziecka, religią syna jest religia ojca, a religią córki religia matki. Do rozstrzygania sporów pomiędzy różnowiercami powołany jest sąd apelacyjny mieszany. W jego skład wchodzi połowa katolików i połowa innowierców. Mianuje ich Król.

·       ( 13, 14, 15, 16 ) [ Lenna ] Województwa i miasta ziem pruskich, województwo inflanckie , Księstwo Kurlandii i Semigalii oraz Powiat Piltyński są nierozerwalnie związane stosunkiem lennym z Rzeczpospolitą.

·       ( 17 ) [ Liberum veto ] Liberum veto na sejmach wolnych w sprawach stany jest zachowane. Kontradycja może być składana ustnie albo pisemnie.

·       ( 18 ) [ Ius emphyteusis ] Każdy szlachcic ma prawo wieczystej dzierżawy na dobrach królewskich za konfirmacją królewską oraz na dobrach duchownych za zgodą duchowieństwa oraz na dobrach szlacheckich za wolą dziedzica. Prawo to może być przyznane także cudzoziemcom, mieszczanom i rolnikom. Propinacja po miejscach oddanych w dzierżawę wieczystą należy do panów zwierzchnich gruntów

·       ( 19 ) [ Władza nad chłopstwem ] Szlachcic ma zwierzchnictwo gruntowe i własności nad dobrami ziemskimi, dziedzicznymi i poddanymi. Jednakże szlachcic nie może bezkarnie zabić poddanego. W takim wypadku zostanie oddany pod Sąd Ziemski lub Sąd Grodzki.

·       ( 20 ) [ Zabójstwo chłopa ] Nikt nie może swawolnie, zuchwale, rozmyślnie i dobrowolnie dla okupu pieniężnego dopuszczać się zabójstwa. Jeżeli szlachcic złośliwie i nieprzypadkowo, ale dobrowolnie zabije, nie płaci główszczyzny jego panu, lecz podlega karze śmierci.

·       ( 21 ) [ Prawo oporu ] W przypadku złamania przez króla Praw Kardynalnych lub Paktów Conventów, szlachcie przysługuje prawo oporu wobec niego. Będzie on sądzony i karany zgodnie z konstytucją 1609.

·       ( 22 ) [ Własność ] Dobra i posesje szlacheckie są nienaruszalne, chyba że konieczności ich naruszenia dowiedzie płynne prawo królewskie.

·       ( 23 ) [ Prawo kaduka ] Jeżeli cudzoziemiec pozostawi po sobie majątek bezdzietnie, bez testamentu należące do praw królewskich to dobro to jest nienaruszalne. Jednakże sukcesorowie mogą dochodzić  z niego dziesiątej części w naturze lub pieniądzach. Jeżeli ktoś w ciągu 3 lat od śmierci cudzoziemca zgłosi się jako dziedzic i udowodni pokrewieństwo, to będzie miał prawo do dziedziczenia. Konieczne jest przeprowadzenie spisu inwentarza.  Jeśli w ciągu trzech lat nikt się nie zgłosi, majątek przejdzie na skarb królewski.

·       ( 24 ) [ Zwoływanie sejmów ] Sejm ordynaryjny może obradować co najwyżej 6 tygodnie, a ekstraordynaryjny 2 tygodnie. Nie może być on przedłużony ani limitowany bez jednomyślnej uchwały sejmu.

 

MATERIA STATUS

 

·       ( 1 ) [ Podatki ] Nie wolno na sejmie walnym bez jednomyślnego zezwolenia stanów sejmujących nakładać nowych podatków.

·       ( 2 ) [ Wojsko ] Ani zwiększać liczby wojska,

·       ( 3 ) [ Sojusze ] Ani zawierać sojuszy, konwencji, umów handlowych,

·       ( 4 ) [ Wojna, Pokój ] Ani wypowiadać wojny i zawierać pokoju,

·       ( 5 ) [ Indygenat ] Ani nadawać indygenatu, kto go otrzyma, musi udowodnić szlachectwo od dziadka.

·       ( 6 ) [ Skarb ] Ani zmieniać kursu waluty, jej ilości w obiegu, uznawać monet zagranicznych

·       ( 7 ) [ Administracja ] Ani zmieniać władzy i prerogatyw Ministrów, nadawać urzędów sądowych, kreować nowych urzędów koronnych, litewskich, wojewódzkich, powiatowych,

·       ( 8 ) [ Obrady Sejmu ] Ani zmieniać porządku obrad.

·       ( 9 ) [ Kompetencje sądów ] Ani zmieniać kompetencji jurysdykcji, ważności dekretów, prerogatyw Trybunałów i mocy dekretów w Trybunale Wielkiego Księstwa Litewskiego,

·       ( 10 ) [ Senatus consilium ] Ani zmieniać mocy i prerogatyw Senatus Consilium

·       ( 11 ) [ Ziemie dla następców ] Ani kupować Królowi dóbr i posesji w Rzeczpospolitej dla swych sukcesorów

·       ( 12 ) [ Pospolite ruszenie ] Ani zwoływać pospolitego ruszenia,

·       ( 13 ) [ Egzekucja ] Ani bezprawnie zajeżdżać jakiejkolwiek natury dobra pod rygorem upadnięcia pretensji, w której ten zajazd był uczyniony. O sprawach nieruchomości decyduje sąd.

 

Nie konstytucja jest ważne a nasze prawa kardynalne.

 

Dzisiaj

 

( 1 ) [ Podatki ] Nie wolno na sejmie walnym bez jednomyślnego zezwolenia stanów sejmujących nakładać nowych podatków.

 

Prawo jest złamane.

 

 

( 6 ) [ Skarb ] Ani zmieniać kursu waluty, jej ilości w obiegu, uznawać monet zagranicznych

 

Prawo jest złamane

 

    ( 9 ) [ Kompetencje sądów ] Ani zmieniać kompetencji jurysdykcji, ważności dekretów,

 

Prawo jest złamane

 

itd

 

Tak powinniśmy patrzeć na nasz kraj.

Polowanie na Generała. Piłsudski kontra Rozwadowski Henryka Nicponia - zamach majowy

Czytelniku,

Czy dzisiejsza sytuacja nie przypomina pewnego zdarzenia z przeszłości:

Pozycja: Polowanie na generała: Piłsudski kontra Rozwadowski s. 283

....Doniesienia potwierdzały, że Piłsudski na spotkaniu ze swoimi zwolennikami w domu zaufanego współpracownika Kazimierza Świtalskiego ogłosił, że planowany przez niego rokosz powinien nastąpić najpóźniej do jesieni 1926 r. Spiskowcy postanowili go znacznie przyspieszyć pod naciskiem specjalnych wysłanników z Niemiec i Wielkiej Brytanii, w szczególności nadzwyczajnego wysłannika rządu brytyjskiego Wiliama Mullera. Dygnitarze państwowi i pracownicy służb wywiadowczych w Londynia i Berlinie byli zaskoczeni doniesieniami swych agentów, że 12 maja 1926 r. planowany jest przyjazd z Pragi do Warszawy specjalnego pociągu rządowego. Podróżujący w nim przedstawiciele najważniejszych władz czechosłowackich mieli mieć wszelkie pełnomocnictwa do omówienia i podpisania pakietu umów stwarzających podstawy do dalszej współpracy z rządem polskim. W tym do powstania federacji obu państw. Przede wszystkim jednak do uregulowania spraw formalnych, dotyczących zastąpienia w czechosłowackich siłach zbrojnych francuskiej kadry dowódczej polską oraz wyposażenia wojsk obu krajów w najnowocześniejszą broń. Między innymi produkowaną w zakładach Skody w Pilźnie. Rządy Niemiec i Wielkiej Brytanii rozumiały, że w tamtych dniach rodzi się realna groźba powstania nowego mocarstwa, zmieniającego układ sił w Europie. Najprawdopodobniej z jednej strony wspierającego i wzmacniającego strategicznie Francję, z drugiej zaś osłabiającego pozycję Wielkiej Brytanii oraz zagrażającemu istnieniu silnych Niemiec. Dlatego nadzwyczajny wysłannik rządu brytyjskiego w Warszawie, Wiliam Muller, otrzymał zadanie, by do przyjazdu najważniejszych władz czechosłowackich nie dopuścić. Najlepiej przez sprowokowanie i sfinansowanie zamachu stanu w Polsce. Po rozmowach jakie przeprowadził z Józefem Piłsudskim, nie miał wątpliwości, że plan się uda.

Kiedy wkrótce Hipolit Gliwic, należący do europejskiej finansjery, zapewnił osobiście Józefa Piłsudskiego podczas jednej ze swych wizyt w Sulejówku o wsparciu kapitałowym na przygotowywane przedsięwzięcie, zarówno w Londynie, jak i Berlinie był powód do radości. Gospodarz spotkania przekonał Gliwica, że 12 maja w Warszawie  na pewno nie dojdzie do podpisania żadnych umów między Polską a Czechosłowacją.

Dodatkowo uzgodniono, że przeprowadzenie zamachu stanu zostanie wsparte finansowo. Na ten rokosz, jak mówiono Gliwic zgodził się wyłożyć trzy miliony osiemset tysięcy złotych. Przepływu gotówki, podobnie jak w przypadku sfinansowania przez Niemcy przewrotu w Piotrogrodzie, postanowiono dokonać przez wyznaczone do tego celu banki. Między innymi Bank H. Szereszewski i S-ka. Nadawał się do tego celu idealnie. Nie miał żadnych powiązań z państwem, przez co dawał szczególną gwarancję dochowania tajemnicy. Jakby na ironię należał do właściciela fabryki zapałek.

Zdobyte przez generała Zagórskiego informacje potwierdzało wiele odpisów poufnych dokumentów. Najważniejszym był duplikat okólnika Foreign Office, powiadamiające brytyjskie placówki zagraniczne, że mający powstać rząd Wincentego Witosa zostanie obalony siłą szybciej, niż się ukonstytuuje. A co najważniejsze, zbliżający się przewrót zbrojny w Polsce będzie służył interesom Wielkiej Brytanii.

Bierzemy potem pozycję:

„Skarb i pieniądz 1919-1939” minister skarbu z tego okresu Jerzy Zdziechowski, str. 26:

Po zamachu majowym Piłsudskiego
Rząd oświadcza, że zgodnie z rozporządzeniem z 26 października 1926 r. zrzekł się prawa emisji biletów bankowych i, że nie będzie ich więcej emitował. Bank Polski będzie jedyną instytucją emisyjną. Na mocy obecnego statutu Bank Polski, jako spółka akcyjna, jest całkowicie niezależny od rządu. Rząd nie jest upoważniony do uzyskiwania zaliczek od banku, do emisji biletów na pożyczki dla rządów…W ten sposób państwo zostało odsunięte od funkcji regulowania obiegu i kredytu”.
I o to naprawdę chodziło w zamachu majowym.

 

Czy dziś coś się zmieniło???????

Kto pociąga za sznurki? Niewidzialna władza w polityce i gospodarce – Józef Białek

 

Bp Stanisław Łubieński – Żywoty Biskupów Płockich rok 1643, czyli jak wyglądała prawdziwa historia dawnej Polski

Czytelniku,

Poniżej jeden z kolejnych już bezpośrednich przekazów z naszej historii.

SFAŁSZOWANE MAMY WSZYSTKO OD POCZĄTKU.

Aby poznać przekazy naszej musimy na dzień dobry sięgnąć do przekazów przedrozbiorowych i to najlepiej nie objętych zniekształceniem i zafałszowaniem przez tych co nam to robią od ponad 300 lat. Nie będę się tu znęcał naj naszymi historykami od siedmiu boleści, bo po prostu szkoda na nich czasu.

Poniższa pozycja ma dwie zasadnicze zalety. Jest przekazem bezpośrednim, jest pozycją przedrozbiorową i nie była objęta zafałszowaniem. Pozycja zawiera pewne luki, które dopiero po zestawieniu z innymi pozycjami prostują pewne rzeczy.

Bp Stanisław Łubieński

Żywoty Biskupów Płockich

Streszczenie przywileju królewskiego

Filip, z Bożej łaski król Hiszpanii i Indii, Katolicki Archidiuk Austrii, Książę Burgundii, Brabancji itd. Najjaśniejszy książę Belgów swoim dyplomem ustanowił, aby nikt nie ważył się drukować w Belgii ani sprowadzać do prowincji Niderlandów wydrukowanych gdzie indziej, ani wystawiać na sprzedaż dwóch części Dzieł pośmiertnych Stanisława Łubieńskiego, Biskupa Płockiego , bez zgody Jana Meursiusa, typografa antwerpskiego, w ciągu dziesięciu lat. Kto postąpi inaczej, oprócz konfiskaty egzemplarzy, zostanie ukarany grzywną  w wysokości trzydziestu florenów za każdą taką księgę. Szerzej wyłożono to w piśmie danym w Brukseli roku 1643, dnia 7 stycznia.

Podpisał

Steenhuyse.

„Wstęp autora

Fundamenty religii chrześcijańskiej w Polsce – czy zechcesz nazywać ją Wandalią czy Gotią, pod którymi tytułami pierwsi królowie Polski aż do Bolesława Śmiałego panowali…...”

 

I tutaj mamy pierwszą ciekawostkę. Czy słyszałeś czytelniku, a by nasi historycy wymieniali naszych władców  z wyżej wymienionymi tytułami. Oczywiście że nie, bo bazują na przekazach ocenzurowanych i sfałszowanych.

„…Tę legację rozdziela najznakomitszy pisarz Roczników Kościelnych kardynał Cezar Baroniusz: uważa on, że Egidiusz, biskup tuskulański został wprawdzie wysłany do Polski, ale towarzyszy owego przyszłego trudu wysłano do jakichś nie wiadomo jakichś Wandalów, których miał być Mieszko; ale bowiem, po tym jak wspomniał o legacji wysłanej do Polski, dodaje O innej legacji wysłanej przez tego samego papieża do Wandalii tak pisze Stanisław Orzechowski Rusin: „Na wezwanie pewnych pobożnych mężów (są to słowa Orzechowskiego , Polaka piszącego o swoich Polakach) usłyszawszy, że za monarchą Mieszkiem (był to pierwszy w Polsce zwanej wtedy Wandalią, chrześcijański książę) jest jakieś miasto Boże, którego zwierzchnikiem jest Piotr Rzymski, w którego rękach jest najwyższa władza uwalniania ludzi z niewoli diabła na wolność Chrystusa, od tego samego Zwierzchnika Miasta, za sprawą monarchii Mieszka, wybłagaliśmy pomoc przeciw mocy diabła. I tak Jan XIII Wikariusz Jezusa Chrystusa, następca Szymona Piotra wezwany przez monarchę senat i lud, wysłał do nas, Wandalów i Lechitów , mężów bardzo uczonych Włochów, mianowicie: Willibalda, Prochora, Jordana, Gotfryda, Lucydusa, Angelota, Oktawiana, Juliana. Ci mieli monarchę Mieszka i nasz poddany lud obmyć  z grzechu pierworodnego wodę świętego chrztu i przenieść obmytych i oczyszczonych  z miasta diabła do miasta Bożego, i poświęcić Kościołowi Chrystusa, co też się stało. Albowiem Ci najświętsi mężowie, wkroczywszy do Wandalii ( czy wolisz nazywać ją Polską), przepowiadali nam Chrystusa i Jego łaskę, przez która Bóg nas powołał do wspólnoty swoich świętych, ludzi gromadnie do rzek przybywających chrzcili, bałwany z Wandalii usuwali”

Dodaje Boroniusz: Jak zaś cesarz Otto pomógł w utwierdzeniu Kościoła Wandalów, powiemy niżej, we właściwym miejscu. Że była to legacja odmienna od tej, która została wysłana do Polski, wyrażnie wskazuje różnica legatów i wiele innych okoliczności. A, że słyszysz, że pod nazwą Wandalów rozumiani są Słowianie wiedz, że Słowiańszczyzna podzielona jest na wiele bardzo rozległych prowincji, a między innymi zawarta jest Wandalia; a że wszystkie one zostały nawrócone na wiarę Chrystusową, to, co o tychże prowincjach niżej powiemy, wyjaśni  - tyle Boroniusz”

 

Zadaj sobie pytanie czytelniku dlaczego nie została przetłumaczona na język polski pozycja kardynała  Cezarego Baroniusza , chyba już się domyślasz.

 

„A zatem Wandalowie to Polacy,i że ta legacja Egidiusza Rzymianina, biskupa tuskulańskiego. Kardynała, wraz z wyliczonymi towarzyszami, pierwszymi w Polsce biskupami, była skierowana do Polaków (czy wolisz mówić: Wandalów) , dość jest udowodnione z samych dokumentów  Archiwum Rzymskiego. I nie można w tym roku wskazać ani dowieść, żeby był inny Mieszko, który by panował w innej Wandalii niż Polska. I oczywiste jest, że Wandalowie od rzeki Wisły, która wypływa z gór karpackich oddzielających Węgry od Polski, i przecina Polskę przez środek, tak są nazwani . Wiemy wprawdzie, że w dawniejszych czasach szerzej rozciągało się państwo Wandalów ….”

Pozostawię bez komentarza

Angelot

„ Gdy Egidiusz, biskup tuskolański, kardynał, legat papieża Jana XIII z najwyższą władzą do ukształtowania stanu Kościoła polskiego lub wandalskiego , ogromne terytorium państwa polskiego lub wandalskiego objąwszy umysłem i oczyma, na szeroko rozciągające się diecezje podzielił, rozdzielił je między towarzyszy legacji, którzy mieli być raczej wysłani do sprawowania nowych biskupstw w Wandali, czyli Polsce…”

Czy mamy swoją przeszłość mamy.

„Tegoż samego księcia nalegania, zupełnie przyjęte i podjęte postanowienie głoszenie Słowa Bożego barbarzyńskim narodom Prusom naglące, arcybiskupstwo gnieźnieńskie po zmarłym Robercie opróżnione, objąć wielkimi prośbami zmusił: którym, gdy trzy lata zarządzał, żarliwą żądzą osiągnięcia męczeństwa, podstawiwszy na swoje miejsce i w arcybiskupstwie zostawiwszy brata rodzimego Radzimem zwanego (czy też Gaudentego, imię wandalskie na łacińskie przełożone, wolisz powiedzieć ), do Prus z kilkoma mężami pobożnymi  udał się. Gdzie Słowo Boże siejąc dzielnie, ledwie z jakimkolwiek pożądanym owocem, gdy Chrystusowi przy poświęconych ołtarzach tajemniczą ofiarę składał, przez barbarzyńców zabity, upragniona palmę męczeństwa otrzymał.”

Tu mamy fragment imion jakie u nas się często pojawiają i dotyczą jednej postaci i jakiego języka na jaki były tłumaczone.

„Tego tak wielkiego męża nie tylko widzieć mógł Marcjalis, biskup płocki, ale także jego przednimi czynami, szczególna ku Bogu miłością, do wiary chrześcijańskiej gorliwie krzewionej być pobudzany . Temuż samemu Marcjalisowi, biskupowi płockiemu, za życia sława cudów, które przy zwłokach św. Wojciecha przez Prusów zabitych do Gniezna odwiezionych słyszał, pobudzony cesarz Otto pokojowo do Polski przybył, i uprzejmie przez Bolesława monarchę przyjęty, darami i wspaniałymi podarunkami obsypany , koronę królewską nie tyle swoim autorytetem , co papieża Sylwestra II, którego ze sobą diakona kardynała legata z boku w orszaku miał, na głowę Bolesława wkłada, i królem być rozkazuje.”

Narracje u na s mamy inną……….

„Ale jak haniebnie Dytmar błądzi, gdy przybycie cesarza do Gniezna opisuje posłuchajmy Ujrzawszy  mówi, z daleka Gniezno miasto upragnione, bosymi stopami pokornie przybył, i przez biskupa tegoż miasta Ungera czcigodnie przyjęty, do kościoła wprowadzony zostaje i o łaskę Chrystusa dla siebie uproszenia Męczennika wstawiennictwem obfitymi łzami jest wzywany. Zamilczmy tu trochę o stylu i od Dytmara się zapytajmy; któregoż miasta biskupem był Ungerus? Odpowie on nieco dalej, że był biskupem poznańskim; dlaczego więc do Gniezna go przypisuje, skoro wtedy Radzima, brata rodzimego św. Wojciecha, arcybiskupa Gniezna miał?

Niemcy kłamali, kłamią i będą kłamać i tak to wygląda, że duża część ich przekazów jest kłamstwem lub ich wymysłem.

„…jak i Polacy, zwanym (których Gotami kiedyś nazywała starożytność, że żadnymi miastami nie byli związani, i zawsze oręż noszący do boju Gotowi, czy po wandalski Gotowi się zwali)

Mamy wyjaśnienie skąd się wzięła nazwa Gotów.